Skip to content
۳

چرا می نویسم؟

 

مانند بیشتر هموطنانم، در دوران نوجوانی با واژه و مفهوم مهاجرت آشنا شده و تجارب ناخوشایندی نیز از رفتن ها و ندیدنها کسب نموده ام. تقریبا از همان دوران به ترک وطن و مهاجرت به محیطی ایده آل می اندیشیدم. در ابتدا شاید به دلایل احساسی … و امروز به این خاطر که از کم فروشی -در کار، روابط و اخلاقیات- به ستوه آمده ام.

در چند سال اخیر، پرونده اغلب کشورهایی که امکان مهاجرت به آن فراهم بود را بررسی کردم … سوئد، کانادا، انگلیس، اتریش، نیوزیلند … و در آخر استرالیا. این آخری -که آخر دنیا هم قرار دارد- در بهار ۱۳۹۰ (۲۰۱۱) و پس از ارسال مدارک اسسمنت، به طور رسمی سرچشمه امیدی دوباره برای من و همسرم شد.

مهاجرت سرشار از شوق، ترس، امید، تنهایی، زیبایی و هیجان است. اینجا هستم تا این لحظات و دلایلم برای مهاجرت را برای من ِ آینده و شما ثبت کنم. همانطور که من از نوشته دیگران نیرو گرفته و توانمندتر شدم، شاید تو هم بتوانی اندک حظی از با من بودن ببری.

 

  1. حسن
    اردیبهشت ۲۳ ۱۳۹۲

    سلام رفیق وبلاگ جالبی داری این روزها همه فکر فرارند اما بعضی ها هم کلا دیگه نا امید شدن دیگه حوصله جنگیدن رو ندارن اینقد خسته اند که حتی حوصله ندارن به کسی فش بدن این دنیا که دهه شصتی بودیم امیدوارم اون دنیا اینجوری نباشیم داداش.

    Well-loved. Like or Dislike: Thumb up 5 Thumb down 0

    پاسخ دادن
    • آرش
      خرداد ۱۶ ۱۳۹۲

      سلام.
      الان و با این نرخ ارز، رفتن خیلى سخت شده. بعضى هم اعتقاد دارن که با همه سختى ها، بازم اینجا موندن بهتر از غربت نشینیه.

      Thumb up 3 Thumb down 1

      پاسخ دادن
  2. لیدی22
    دی ۲۰ ۱۳۹۲

    سلام.
    سایت جالب داری من خیلی وقته تصمیم گرفتم برم چون رشته تحصیلی که من خوندم ایران براش ارزش قائل نیست.خیلی سعی کردم که بمونم ولی دیدم نمیشه حتی توزندگی شخصیم مشکل پیداکردم من توایران قید همه چیوزدم.destination=The United States of America
    لیدی۲۲

    Thumb up 3 Thumb down 1

    پاسخ دادن

ارسال نظر

(required)
(required)

Note: HTML is allowed. Your email address will never be published.

اشترک در نظر