Skip to content

حقایق پنهان [سوال از مهاجران]

 

مهاجرت همواره محل بحث و تبادل نظر بین مردم بوده است؛ آنها که رفته اند و یا کسانی که ماندن را ترجیح داده یا راهی برای رفتن پیدا نکرده اند. واقعیت آنست که با وجود حجم زیاد گفته ها وشنیده ها، واقعیت برای آنها که هنوز حقیقت عمیق مهاجرت را لمس نکرده اند، گنگ و نامفهوم است. اطلاعات بسیاری از ما، شنیده هایی است بریده بریده و ناقص که معمولا راوی در بیان آنها مجبور به خودسانسوری شده است تا باعث نگرانی نزدیکان خود نشود.

به نظر اینجانب علیرغم رشد چشم گیر وبلاگ نویسی در زمینه مهاجرت، هنوز جای خالی یک مطلب جامع که از چندین زاویه به واقعیات مهاجرت نگاه شده باشد خالیست. امروز از شما دوست گرامی که سهم زیادی در آگاه تر شدن جامعه از مفهوم و روند مهاجرت داشته ای، خواهشمندم مرا در تدوین این مطلب یاری کنی.

هدف من گردآوری تجربیات مهاجرین مقیم استرالیا -و سایر کشورها- در زمنیه حقایق پنهان و پیدای مهاجرت بوده که از دو جنبه نقاط مثبت و نقاط منفی به موضوع پرداخته شده باشد … حقایقی که فقط با حضور در خاک کشور مهمان یا وطن دوم لمس می شود و بس. شما می توانید بنا به صلاحدید خود، چند مورد از نقاط مثبت و منفی مهاجرت را ذکر نمایید.

 لطفا نظرات خود یا لینک مطالب مشابه را در بخش کامنتها نوشته یا از طریق صفحه تماس با من ارسال نمایید. پیشاپیش از اینکه من و دیگر افرادی که در فکر یا مسیر هجرت می باشند را یاری می کنید، سپاسگزارم. لطف شما هر چند در قالب چند کلمه، هدیه  ایست ارزشمند که فقط در دست شما می باشد.

_________________________________

| مطالب بعضی از دوستان که به این موضوع پرداخته اند. حتما بخوانید |

 

 

۱۶ نظر ارسال نظر
  1. مهر ۳۰ ۱۳۹۰

    آرش عزیز. دارم مطلب جامعی می نویسم.ایده خوبی بود. البته می دونی که سلیقه ها متفاوته. ولی برای منی که تو ایران هیچی نداشتم وزیر خط فقر زندگی می کردم اینجا بهشت بوده. به زودی برات مطلب رو می فرستم.

    Thumb up 2 Thumb down 0

    پاسخ دادن
    • آرش
      مهر ۳۰ ۱۳۹۰

      خیلی از لطفت ممنونم. منتظر دیدگاه شما هستم.
      ______
      پی نوشت: مطلب علی عزیز؛ همون طور که قولش رو داده بود.

      Thumb up 0 Thumb down 0

      پاسخ دادن
  2. آبان ۱۱ ۱۳۹۰

    سلام دوست عزیز آرش
    ممنون از اینکه به وبلاگ من سر زدی و از اینکه من رو به این پست دعوت کردی. تو از هر مطلب من با یا بدون ذکر منبع که مایل باشی میتونی در هرجایی که دوست داشته باشی استفاده کنی. قید و بندی ندارم برای اینکه دیگران مطالب رو استفاده کنن اگر که چیز قابل استفاده ای وجود داشته باشه. اگر کمک دیگه ای از من بر میاد در خدمتت هستم.
    هستی

    Thumb up 1 Thumb down 0

    پاسخ دادن
    • آرش
      آبان ۱۱ ۱۳۹۰

      متشکرم. مطالب وبلاگ شما دقیقا همان چیزی هست که من به دنبالش بودم.

      Thumb up 0 Thumb down 0

      پاسخ دادن
  3. قربانعلی
    آذر ۵ ۱۳۹۰

    من هنوز که هنوزه بعد از ۶ سال زندگی کردن در استرالیا, هنوز نمی تونم تصمیم بگیرم ایرانی هستم یا نه. وقتی به ۵ یا ۱۰ سال بعد فکر می کنم, حس خیلی بدی بهم دست می ده. می دانم که در ایران شانس یک زندگی خوب را ندارم. زندگی طولانی مدت در استرالیا هم مثل اینه که جسمم اینجاست و روحم در ایران. نه توان دل بریدن از ایران است و نه ترک زندگی آسوده اینجا. این افکار بعضی وقتها خیلی افسرده کننده هستند. مخصوصا وقتی به خواهر برادر, پدر و مادر و اقوام فکر می کنی. وقتی خبر درگذشت اقوام نزدیک بهت می رسه! اینکه نبودی تا برای آخرین بار ازشون خداحافظی کنی. اینجا یه بخشی از زندگی عاطفی تعطیله. هر چقدر هم دوستان خوبی داشته باشی ولی افراد خانواده یه موهبت دیگری هستند. نوع محبت و ارتباط فرق می کنه.

    Well-loved. Like or Dislike: Thumb up 8 Thumb down 0

    پاسخ دادن
    • آرش
      آذر ۵ ۱۳۹۰

      مرسی قربووون جان. اینایی که گفتی از جنس طلاس.
      دوستان کمتر بهش اشاره می کنن که البته دلایلشون هم منظقیه. سخته نوشتن از این احساسات.
      کسانی که میخوان مهاجرت کنن، باید اینا رو بدونن … یه جور اتمام حجت بکنن با خودشون.
      به هر حال آدم چیزهایی رو از دست میده و چیزهایی رو به دست میاره. باید دید کدوم کفه سنگین تره.

      Thumb up 3 Thumb down 1

      پاسخ دادن
  4. قربانعلی
    آذر ۵ ۱۳۹۰

    یکی از بزرگترین مشکلاتی که در دیار غربت برای مهاجران متاهل پیش می آید درک سطح دیگری از روابط جنسی در جامعه و مقایسه آن با محدودیت های ایران است. این مشکل مخصوصا برای آنان که دارای عقاید مذهبی سفت و سختی بودند و اولین سکس خود را با همسرشان تجربه کرده اند بسیار حاد تر است. احساس از دست دادن موقعیت های بسیار زیادی که می توانستند به این نیاز غریزی جواب بدهند ولی نداده اند اذیت شان می کنه. یکی از دلایل امار بالای طلاق مهاجران همین است. آنها از برکه کوچک تصورات شیرین خود به اقیانوس بیکران آزادی جنسی می رسند و حس بدبخت بودن و از دست دادن دوران شیرین جوانی به آنها دست می دهد. از این رو با حسرت به مجردها نگاه می کنند و آنها را شدیدا به لجام گسیختگی در این امر دعوت می کنند. حتی خیلی از این دوستان متاهل برای اینکه از قافله عقب نمونند دست به کارهایی خارج از تعهد ازدواج می زنند که کانون گرم خانواده را از هم می پاشاند. متاسفانه فرهنگ غلط و بیمار اجتماعی و معاشرت ها در ایران تاثیر بسیار بدی بر روی انسان ها می گذارد و انها در فضاهای باز اجتماعی حس سرخورگی پیدا می کنند.

    Well-loved. Like or Dislike: Thumb up 8 Thumb down 1

    پاسخ دادن
  5. قربانعلی
    آذر ۵ ۱۳۹۰

    یکی از مشکلاتی که برای افراد معتقد به اسلام در کشورهای دارای دموکراسی و آزادی بیان بوجود می آید این است که آنها با دسترسی به جریان آزاد اطلاعات و مطالب ممنوعه در زمینه مسایل دینی و اعتقادی برایشان سوال های بی پاسخ بسیاری پیش می آید. تازه این دوستان متوجه می شوند که مثلا چه کلاه گشادی بنام مذهب سرشان رفته بوده. تازه می فهمند که چرا همه سایت ها در ایران فیلتره. تازه می فهمند که در ایران فقط نسخه شسته رفته و قشنگ از اسلام و ارمان شهر هایش ارایه شده که در حقیقت سرابی بیش نیستند. من نمی گویم که این گونه مطالب کار استکبار جهانی یا دول غربی است. اکثر این مطالب توسط همین ایرانی های مسلمان زاده و مسلمانان دیگر کشور هاست. جالب اینجاست که مسلمانان متعصب به جای جواب دادن منطقی به بحث ها, فقط در صدد قتل و کشتار و تهدید هستند. افرادی که دارای عقاید مذهبی هستند باید بدانند که با وجود جریان آزاد اطلاعات ممکن است باور های اعتقادی آنها با سونامی های سوال های منطقی برخورد کند. البته هستند افرادی که می توانند به آن مراجع اطلاعاتی مراجعه نکنند یا آنها را باور نکنند یا ترجیح بدهند به نسق نیاکان خود همچنان به خدای خود اعتقاد داشته باشند. ولی تعداد این دوستان بسیار اندک است.

    Well-loved. Like or Dislike: Thumb up 7 Thumb down 2

    پاسخ دادن
  6. قربانعلی
    آذر ۵ ۱۳۹۰

    یکی از مشکلاتی که برای خانواده های دارای فرزند نوجوان (فرقی هم بین دختر و پسر ندارد) پیش می آید نحوه واکنش آنها به فرهنگ زندگی غربی و داشتن روابط جنسی فرزندانشان است. به غلط در ایران در این زمینه برای فرزند پسر آزادی هایی قایل شده اند که آن آزادی ها برای یک دختر حکم قتل را دارد. مثلا اگر پسرشان دوست دختر داشته باشه ایرادی نداره, ولی اگر دخترشان دوست پسر داشته باشه مصیبت شام اتفاق افتاده. والدین باید آگاه باشند به هیچ وجه نمی توانند جلو فرزندان خود را بگیرند. رادیو, تلویزیون, مدرسه, رستوران و … همه نمایشگر فرهنگ غربی است. این مشکل می تواند انسجام “ایرانی” یک خانواده را به هم بزند. مهاجران عزیز باید توجه داشته باشند که شیوه های غلط و زوری حل مساله اصلا به درد نمی خورد. نگارنده در بسیاری از کوچه پس کوچه های منتهی به مدارس دخترانه و پسرانه شاهد معاشقه نوجوانان دختر و پسر ایرانی, افغانی و … بوده است که سطح معاشقه آن هم در کوچه نشان از محدودیت اجباری خانواده ها در جریان طبیعی زندگی این عزیزان نوجوان دارد. همچنین نگارنده شاهد دروغ های فجیع والدین به نوجوانان در جهت کنترل آنها بوده. بعضی وقتها گناه این دروغ ها از گناه معاشقه نوجوانان بیشتر هم بوده! عصاره کلام اینکه, زندگی در یک کشور آزاد بسیار خوب است ولی فرزندان شما حق بهرمند شدن از این آزادی را نیز دارند. آنها بای نحو کان از زندگی خود لذت خواهند برد.

    Thumb up 4 Thumb down 1

    پاسخ دادن
    • آرش
      آذر ۶ ۱۳۹۰

      نکات بسیار مفیدی بود دوست من. متشکرم.
      از برایند صحبتهات به این نتیجه می رسیم که مهاجر باید انعطاف بالایی از خودش نشون بده تا در مقابل تغییرات خورد نشه.
      مهاجرت فقط تغییر جغرافیای زندگی نیست … فکر، اندیشه و رفتار هم به همان نسبت دچار تغییر و جابجایی می شوند.

      Thumb up 1 Thumb down 0

      پاسخ دادن
  7. قربانعلی
    آذر ۷ ۱۳۹۰

    یک تفاوت فاحش بین استرالیا و ایران این است که در اینجا شما سطح بسیار بالایی از اعتماد متقابل و راست گویی را تجربه می کنید. این امر برای بسیاری از مهاجران ایرانی عزیز غیرقابل درک و تحمل است. اگر واقعا توانایی زندگی در فضای واقعیت ها را ندارید همون ایران خودمون بهترین جاست. نگارنده شاهد تعداد کثیری از هموطنان عزیز بوده که با ایرانی بازی خود آبروی سایر ایرانیان را می برند. نگارنده مهاجری را می شناسد که در کار خرید و فروش مواد مخدر است. البته نگارنده هیچ ارتباط کاری با فرد مذکور ندارد و فقط برای مریض می خواسته :) . واقعا چرا باید یکی بیاید و در استرالیا به اینکار مشغول باشد! مگر نمی شد این کار را در ایران یه خوبی انجام داد؟ یا ایرانی را می شناسم که غیر از دروغ و خالی بندی کاری ندارد. چند جا هم گیر اقتاده، تازه مدعی است که اینجایی ها نژاد پرستند. محقق فوق دکترای ایرانی را می شناسم که از مالیاتش دزدی می کنه، نهایتا بشه ۱۰۰۰ دلار! یکی نیست بگه اگه میخواستی دزدی کنی، همون ایران می موندی دیگه! از این موارد بسیار است. لطفا اگر برای زندگی کردن به استرالیا مهاجرت کی کنید عادات بد ایرانی را همانجا بگذارید بماند. بخدا لازمش ندارید.

    Well-loved. Like or Dislike: Thumb up 8 Thumb down 0

    پاسخ دادن
  8. امیر
    آذر ۲۰ ۱۳۹۰

    تو فروم مهاجرسرا یه بخشی هست که تقریبا همین ماجرا رو دنبال می کنه. حرفای جالب توش زده میشه.
    http://mohajersara.com/showthread.php?tid=1140

    Thumb up 2 Thumb down 0

    پاسخ دادن
  9. هومن
    دی ۲۰ ۱۳۹۰

    سلام،
    متاسفانه فرصت نشد که یه مطلب جامع بنویسم، ولی یه سری مطلب در این زمینه رو شروع کردم به نوشتن که اولیش اینه:

    امیدوارم که به درد بخوره.
    فعلا

    Thumb up 1 Thumb down 0

    پاسخ دادن
    • آرش
      دی ۲۰ ۱۳۹۰

      پست خیلی خوبی بود. ممنون.
      خوبه که با نقاط منفی و تاریک استرالیا هم آشنا بشیم. اینجوری آماده تر میایم و کمتر سختی می کشیم.

      Thumb up 0 Thumb down 0

      پاسخ دادن
  10. Ehsan
    آذر ۲۵ ۱۳۹۱

    تا ۵ سال پیش در خارج از کشور زندگی میکردم.
    به خاطر بعضی از تفکراتی که خیلی از ما مهاجران در خارج داریم و ۱ تصمیم عجولانه که برای مثال هیچ کجا وطن نمیشه و ……….. به ایران بازگشتم و اکنون بعد از ۵ سال که با تمام وجود پشیمانم به هر دری میزنم نمیتونم خارج شم.

    خدایا با خود چه کردم؟ خودت کمکم کن

    Thumb up 1 Thumb down 1

    پاسخ دادن
    • آرش
      دی ۱۰ ۱۳۹۱

      ممنون از اینکه تجربه تون رو به اشتراک گذاشتین. جالبه که مدتیه به این فکر می کنم که شاید موندن تو همین خراب شده، شادی بیشتری برام به همراه داشته باشه؛ اینجا کنار اقوام و دوستان و در محیطی آشنا تر. اما قضیه خیلی مبهم و پیچیده س. به اندازه کافی بهانه برای فرار هم دارم.
      امیدوارم شما هم موفق بشی از اینجا فرار کنی.

      Thumb up 1 Thumb down 0

      پاسخ دادن

ارسال نظر

(required)
(required)

Note: HTML is allowed. Your email address will never be published.

اشترک در نظر