Skip to content

آبان ۱۷, ۱۳۹۰

۳

عادت می کنیم

 

اظهار نارضایتی مهاجرین از شرایط موجود و حتی اعلام تمایل برای بازگشت به ایران – کاری که به ندرت به آن تن می دهند -، همیشه باعث تعجب و شگفتی من بوده است … على الخصوص که با نگاهى ساده مى توان فهمید ذره ای از امکانات، آسایش و امنیتی که در حال حاضر از آن برخوردارند، در ایران یافت نمی شود. اما حالا که خودم قدم راه مهاجرت گذاشته ام، تا حدودی دلیل این موضوع را درک می کنم … و آن چیزی نیست جز فراموشی.

میزان لذت انسان از یک موقعیت جدید، پس از مدت زمانی کوتاه یا طولانی رو به کاهش می گذارد و شرایط معمولی به نظر می رسد. احتمالا خود شما هم این موضوع را تجربه کرده اید … مثلا بعد از خرید یک موبایل یا ماشین جدید، برای دوره ای سطح لذت حداکثر است. اما بعد از مدتی اوضاع عادی شده و اینجاست که مشکلات، خودشان را نشان می دهند. در واقع اوضاع به همان خوبی سابق است؛  تنها تفاوت این است که ما “عادت کرده ایم”.

هرچند این موضوع یک امر کاملا طبیعی به حساب می آید؛ ولی سوالاتی که پیش روی ما می گذارد خطرناک است. مثلا ممکن است از یک مهاجر بپرسد: “چرا؟ آیا ارزشش را داشت؟ مگر چه چیزی کم بود؟” و مهاجر جوابی برای سوالاتش نداشته باشد. این وضعیت نوعی پوچی قدرتمند به وجود می آورد که احتمالا تا آخر عمر کنترل ذهن را به عهده گرفته و ما را از شادی و آرامش محروم می کند. در این موقعیت، تنها چیزی که ممکن است شخص را از حالت بلاتکلیفی نجات دهد، نگاه به گذشته است؛ … البته به شرط یاری حافظه.

همه ما هنگام اقدام به مهاجرت دلایل منطقی زیادی داریم که ممکن است بعد از مدتی فراموش شده و جایش را به خاطرات خوش گذشته، نوستالژی و دلتنگی ها بدهد. پس بهتر است قبل از هجوم دلتنگی و تسخیر حافظه توسط آن، همه چیز را مکتوب کنیم و بعد از مهاجرت، هر از چند گاهی آنها را مرور نماییم.

یکی از انگیزه های اصلی من برای شروع دوباره وبلاگنویسی، همین موضوع؛ یعنی ثبت دلایل شخصی ام برای مهاجرت بود. کاری که از پیش در اکانت توییتر فرار از ایران شروع کرده ام. در پست های بعدی، به شرح برخی از مهمترین ِاین دلایل خواهم پرداخت. پیشنهادم برای کسانی که در راه مهاجرت هستند یا از قبل مهاجرت کرده اند این است که بنویسند! هیچ حافظه ای به قدرتمندی یک نوشته نمی تواند جواب سوالات احتمالی آینده را بدهد.

 

  1. سعید قاسمی
    فروردین ۱۱ ۱۳۹۱

    دوست عزیز

    برای جلوگیری از دلتنگی همسرم چکار کنم
    اسرار داره که برگردیم و خیلی افسرده شده

    Thumb up 0 Thumb down 1

    پاسخ دادن
    • آرش
      فروردین ۱۲ ۱۳۹۱

      از اینکه اینو می شنوم، متاسفم.
      به نظر من اگر مشورت با افراد خبره و همچنین یادآوری انگیزه های اولیه مهاجرت کمکی نکنه، باید برگشت. چون هدف همه ما از ترک دیار، داشتن زندگی بهتر و آرامتره.
      امیدوارم مشکل شما هم حل شه.

      Thumb up 2 Thumb down 0

      پاسخ دادن

Trackbacks & Pingbacks

  1. چرا فرار؟ – بخش اول | فرار از ایران

ارسال نظر

(required)
(required)

Note: HTML is allowed. Your email address will never be published.

اشترک در نظر