خرید vpn

خرید کریو

خرید vpn

خرید کریو

خرید vpn

خرید وی پی ان

خرید kerio

دانلود فیلم

فرار از ایران
Skip to content

آخرین مطالب

۸
مهر

مهاجرت؛ آری یا نه؟

مهاجرت همواره یک دغدغه و سوال بزرگ بوده و هست؛ چه برای آنها که رفته اند، چه برای کسانی که در فکر یا مسیر رفتن هستند. من اما در این مسیر طولانی که از سالها پیش شروع شده، هیچ گاه تا این اندازه به ماندن مطمئن نبوده ام. از مهر ماه سال ۹۰ که این وبلاگ راه اندازی شد، مطالب بسیاری در مدح مهاجرت نوشته ام و هم مطالبی برای بررسی هر چه بیشتر پشت صحنه این پدیده عظیم و ناشناخته. در این نظرسنجی از وبلاگ نویسان، و در فیس بوک و محفل دوستان از سایر کسانی که دستی بر آتش داشته اند در این باره پرسیده ام … و خواهم پرسید.

اما نتیجه همه پرسش ها، مشاوره ها و مطالعات من درباره زندگی در غربت ختم شد به تفکر جدیدی که در این ترانه ابی به خوبی نشون داده شده:

واسه بیگانگی ما هیچ نگاهی آشنا نیست؛ آدما رنگ و وارنگن اما هیچ کی شکل ما نیست

گر چه تو باغ بلوریم اما جنس شیشه نیستیم؛ با تنای کاغذیمون توی دست آب شکستیم

تقریبا از همون دو سال پیش که قضیه مهاجرت ما جدی شد، شک و تردید من هم قوت گرفت. با اینکه هر روز دلیل جدیدی برای ترک وطن به لیست اضافه می کردم، اما چیزی در وجودم می گفت اینها کافی نیست. در بالاتر بودن سطح کیفیت زندگی در استرالیا، کانادا یا امریکا تردیدی نیست. اما آیا واقعا این سرزمینهای موعود، برای ما نیز بهتر است؟ من فکر نمی کنم … دست کم برای ما و در این برهه زمانی.

همیشه فکر می کردم مستقل بودن می تونه کمک کنه که پس از مهاجرت کمتر دچار مشکلات ناشی از تنهایی و دلتنگی بشم. اما از جهت دیگه، پر واضح بود که بیشتر لحظات خوش ما در کنار خانواده و دوستان ساخته می شه و خالی شدن زندگی از حضور این عزیزان، برابر است با از دست دادن بخش عظیمی از طبیعت زندگی روزانه. علاوه بر این، تطابق و یادگیری پس از ۳۰ سالگی به مراتب سخت تر میشه. اگر قصد دارید به عنوان یک دانشجوی ۲۰ ساله، ایران رو پشت سر بگذارید، داستان کاملا فرق می کنه. علاوه بر این تن دادن به مهاجرت برای ما برابر بود با معلق ماندن زندگی حداقل به مدت ۶ سال … از اقدام و پذیرفته شدن تا اقامت و جا افتادن؛ آن هم در بهترین سالهای زندگی.

بسیاری از کسانی که امروز هزاران کیلومتر دورتر از خانه و خانواده زندگی می کنند، با اطمینان از فردایی بهتر پا به این راه گذاشته اند؛ اما فردای بهتر آیا فقط در خانه بزرگتر یا ماشین بهتر خلاصه می شود؟ امروز فکر می کنم ماندن در این شرایط سخت و حضور در شادی و غم خانواده و دوستان، ماندن در خاک آشنا، داشتن همزبان در محیط کار و کوچه به زندگی در خاک حاصلخیز اما غریب ارجح است.

دلایل من برای ماندن (حداقل برای ۵ سال آینده) محدود به موارد فوق نیست. خوشبختانه طی یک سال اخیر مهاجر نویسها، علاوه بر شرح مراحل مهاجرت و قوانین، کمی هم به شکل زندگی در غربت پرداخته اند. آخری اما یکی از کامل ترین هاست. پیشنهاد می کنم حتما مطالعه کنید: پیش از مهاجرت به اینها هم فکر کنید.

مطمئنا نظرات شما به تصمیم گیری بهتر من و همه خوانندگان این وبلاگ کمک خواهد کرد.

 

۲۰
دی

پایان؟

خیلی کوتاه بگم که پرونده مهاجرت به استرالیا بعد از یک سال و نیم انتظار و دو بار تلاش برای گرفتن اسسمنت، بسته شد.
شاید بعدا بیشتر درباره جزئیات ماجرا بنویسم.

۸
مهر

آیا برنده شدن در لاتاری امریکا انتهای مسیر است؟

 

همان طور که می دانید نتایج مرحله دوم قرعه کشی لاتاری (DV-2013)، ساعت ۱۹:۳۰ دوشنبه ۲۲ اکتبر (۱۲ ظهر به وقت واشنگتن) اعلام می گردد. متقاضیانی که در محدوده ۴ اکتبر تا ۵ نوامبر سال ۲۰۱۱ ثبت نام کرده اند، می توانند از طریق این آدرس، نتیجه را مشاهده نمایند. به بهانه این ایام خجسته(!) قصد دارم تا حدی به کلیات پروسه لاتاری و همچنین دلایل رد بیش از نیمی از برندگان بپردازم.

برنامه لاتاری امریکا (Diversity Immigrant Visa) که از سال ۱۹۹۵ در حال اجراست، سالانه ۵۰,۰۰۰ ویزای اقامت دائم را از طریق قرعه کشی و مصاحبه صادر می کند. این روش صدور ویزا که در سال ۱۹۹۰ توسط کنگره امریکا به تصویب رسید، جهت جذب مهاجر از کشورهایی که نرخ پایینی در صدور سایر ویزاهای مهاجرتی دارند طراحی گردیده است. به عنوان مثال کشورهایی مانند نیجریه و ایران که در لاتاری ۲۰۱۳ بیشترین تعداد برنده قرعه کشی را داشتند (حدود ۶۰۰۰ مورد). از سوی دیگر افراد مقیم در کشورهایی مانند کلمبیا و تایوان حق شرکت در این برنامه را ندارند.

همان طور که می دانید هر ساله میلیونها نفر (۷,۹۰۰,۰۰۰ نفر برای آخرین دوره) از سراسر جهان در این برنامه ثبت نام کرده و حدود ۱۰۰,۰۰۰ نفر در قرعه کشی انتخاب می شوند … یا به اصطلاح “برنده لاتاری می شوند”. تا اینجای کار تقریبا همه چیز شفاف است. اما سهمیه سالیانه صدور ویزا نصف این عدد است. در نتیجه برندگان لاتاری به طور متوسط ۵۰% شانس دریافت ویزا دارند.

اما دلایل این امر چیست و بعد از برنده شدن چه موارد دیگری مورد بررسی قرار می گیرد؟

۱- بررسی صحت اطلاعات اظهار شده با توجه به مدارک موجود

۲- سکیوریتی چک از نظر امنیت داخلی امریکا (و احتمالا عدم سوء پیشینه از کشور مبداء)

۳- داشتن حداقل مدرک دیپلم یا دو سال تجربه در یکی از مشاغل گروه ۷ یا بالاتر در ۵ سال اخیر

۴- معرفی یک شهروند یا مقیم دائم امریکا به عنوان اسپانسر یا اثبات توانایی مالی و همچنین مورد تقاضا بودن حرفه در کشور مقصد

۵- عبور موفقیت آمیز از آزمایشات پزشکی (شخص متقاضی و همراهان)

۶- و در آخر … تهیه به موقع مدارک و حضور در سفارت امریکا – حدود ۲۵% از برندگان ایرانی دوره ۲۰۱۱ به سفارت امریکا مراجعه نکردند!

نکته: صدور ویزا برای شما و همراهان (همسر و فرزندانی که در روز ثبت نام اینترنتی زیر ۲۱ سال دارند) علاوه بر موارد فوق، به ظرفیت کشور (حداکثر ۷% از کل ویزاهای صادره) و همچنین ظرفیت کل (۵۰,۰۰۰ ویزا) بستگی دارد. بنابراین در صورت تکمیل شدن هر یک از ظرفیتهای مذکور، شانس خود را در آن دوره از دست می دهید. در صورت موفقیت در این دوره، ویزای شما تا تاریخ ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۳ صادر می گردد.

همان طور که در جدول زیر مشاهده می کنید، سهمیه ایران در دوره اخیر، نسبت به دوره ۲۰۱۰ حدودا ۲ برابر شده است. همچنین تعداد متقاضیان ایرانی نیز رشد چشمگیری نسبت به سالهای قبل داشته.  همچنین مشاهده می کنید که ۷۲% از برندگان ایرانی دوره ۲۰۱۱ موفق به دریافت ویزا شده اند؛ که با توجه به عدم مراجعه ۲۵% دیگر به سفارت امریکا، فقط  ۳% از پرونده های برندگان آن دوره رد شده است. از نظر سهمیه بین قاره ای نیز افریقا بیشترین سهم و امریکای شمالی کمترین سهم را دارد.

 

 

 

منابع: +،+،+

 

۳۱
خرداد

مردوووووووود!!!

 

برای بار دوم پرونده مون در مرحله اسسمنت رد شد!!! مسخره س؛ نه؟! (سریال خانه سبز)

به نقل از آقای صداقتی (دستیار ارشد ایجنت)، وت اسس به اشتباه پرونده را مجددا در همان شغل قبلی -کارشناس برنامه ریزی و پروژه- که یک بار رد شده بودیم بررسی کرده؛ نه در شغل جدید -آفیس منیجر-. به گفته ایشون، سوابق کاری موجود، با شغل آفیس منیجری همخوان اعلام شده و اگر درخواست بررسی مجدد بدیم، در مدت کوتاهی اسسمنت صادر میشه.

از این جالبتر اینکه وت اسس بابت بررسی مجدد پرونده مبلغ ۵۰۰ دلار دریافت می کنه؛ که در صورتی که اشتباه از خود موسسه باشه، به هیچ وجه منطقی به نظر نمی رسه.

 

پ.ن: ۱۴ ماه انتظار برای اسسمنت (!!!) و داستانهای عجیب و غریبی که داره اتفاق می افته، انگیزه نوشتنم رو پایین آورده. ولی امیدوارم بتونم در فرصتی مناسب، چند پیش نویسی که وجود داره رو تکمیل و منتشر کنم.

 

۱۲
اسفند

آنچه گذشت – از آیلتس تا اسسمنت

 

در ۲ ماه اخیر اتفاقات کوچک و بزرگی افتاده که اونها رو اختصارا در ۳ بند شرح میدم. ضمن اینکه در این صفحه می تونید مراحل پیشرفت پرونده ما رو مشاهده کنید.

۱ – دریافت جواب منفی از وت اسس در شغل ‘کارشناس برنامه ریزی و پروژه’ پس از حدود ۸ ماه انتظار در دی ماه.

راستش الان که روند کار و مستندات رو مرور می کنم، به نظر میاد از اول هم اقدام برای این آکوپیشن اشتباه بود. شغل خانم من در اصل به ‘آفیس منیجر’ بیشتر شباهت داره تا ‘کارشناس برنامه ریزی و پروژه’؛ هر چند که این دو شغل در تعاریف نقاط مشترک زیادی دارند. در ابتدا نظر وکیل این بود که درخواست ری.اسس در همین رشته بدیم. اما در نهایت با توجه به “ماهیت واقعی سوابق شغلی” و همچنین “مناسبتر بودن شرایط اسپانسری” برای رشته ‘آفیس منیجر’، تصمیم به تقاضای بررسی مجدد در این شغل را گرفتیم. در حال حاضر کنبرا و استرالیای غربی اسپانسر این شغل هستند که امیدوارم تا دریافت نتیجه اسسمنت، نظرشون عوض نشه!

۲ – دریافت نتیجه مورد نیاز برای آیلتس با میانگین ۸ و نمرات ۷٫۵-۷-۸٫۵-۸

به پیشنهاد استاد آیلتس، برای همسرم دو آزمون به فاصله ۹ روز ثبت نام کردم؛ ۲۰ و ۲۹ بهمن. استدلال ایشون این بود که اگر در اوج آمادگی دو تیر شلیک کنید، شانستون افزایش پیدا می کنه. چون آیلتس اصلا قابل پیش بینی نیست؛ چه از نظر سطح سوالات، چه از نظر پرفرمنس متقاضی در روز امتحان. امتحان ۲۰ بهمن به خوبی برگزار شد؛ همچنین امتحان شفاهی ۲۹ بهمن. اما امتحان دوم به دلیل لو رفتن سوالات لغو و به ۲۰ اسفند منتقل شد (فقط در مرکز سنجش!). نتایج امتحان اول در روز ۷ اسفند در سایت اعلام شد و عملا ما رو از آزمون دوم بی نیاز کرد.

۳ – تهیه مدارک کاری جدید و ارسال برای اسس مجدد

بعد از ویرایشی نامختصر(!)، سوابق کاری جدیدی رو از دو شرکت آخر دریافت و به همراه ترجمه آخرین سابقه بیمه و کپی تی.آر.اف (کارنامه آیلتس) برای وکیل ارسال کردیم تا نسبت به درخواست ری.اسس اقدام کنند.

وضعیت فعلی: در حال حاضر همه چیز به وت.اسس و نتیجه اسسمنت وابسته است که حدود ۸ تا ۱۰ هفته زمان می بره. به شرط دریافت اسسمنت، امیدوارم قبل از تغییرات جولای (تبدیل روش اسکیل ورکر به اسکیل سلکت)، موفق به لاج بشیم. فعلا همین.